Ομιλία+κ.Χριστάκη+Νικολαίδη+&+κ.Αθηνάς+Κυριακίδου+Χριστοφίδου

Την παρασκευή 19 Οκτωβρίου είχαμε μια αξιόλογη συνάντηση με δύο ομιλητές. Ο πρώτος ήταν κ.Νικολαίδης (τυφλός) και συνέχισε η κ. Κυριακίδου η οποία τα δυο αγαπημένα της παιδιά είναι δυσλεκτικά. Και οι δύο ομιλιτές της συνάντησης με συγκίνησαν για τον δυναμισμό και την θέλησή τους για την δημιουργία ενός κόσμου καλύτερου και πιο προσβάσιμου για τα άτομα με δυσκολίες. Μας έκαναν να ανοίξουμε τα μάτια μας και να δούμε πως τα άτομα με οποιαδήποτε αναπηρία δεν διαφέρουν τόσο πολύ από εμάς και πως δεν πρέπει να στιγματίζονται από την κοινωνία. Μπορούν και αυτοί να έχουν την ίδια κοινωνική ζωή όπως έχουμε και όλοι εμείς. Ίσως τα άτομα αυτά να νοιώθουν ακόμα καλύτερα με τον εαυτό τους, βρίσκοντας λύσεις που θα βοηθήσουν όχι μόνο τον εαυτό τους αλλά και ανθρώπους από όλο τον κόσμο με παρόμοια προβλήματα.

Ο κύριος Χριστάκης Νικολαίδης άρχισε την ομιλία του αναφέροντας τους τέσσερεις φορείς οργάνωσης τυφλών στην Κύπρο. Είναι η Δημόσια Σχολή τυφλών στην Λευκωσία, ο Παγκύπριος Σύνδεσμος τυφλών, ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Γονέων τυφλών παιδιών και η Παγκύπρια Οργάνωση τυφλών της οποίας είναι πρόεδρος ο ίδιος. Αναφέροντας ότι στην Σχολή τυφλών μέχρι πριν μερικά χρόνια φοιτούσαν κανονικά μαθητές με προβλήματα όρασης μέχρι την τρίτη τάξη γυμνασίου, συνέχισε θέτοντας ένα από τα κύρια ζητήματα που συζητιούνται συχνά στις συνελεύσεις τους. Για το αν αυτή η κατηγορία παιδιών θα πρέπει να φοιτά σε εξειδικευμένα σχολεία ή να γίνεται η ένταξή τους σε κανονικά δημόσια σχολεία και πια λύση θα ήταν η καλύτερη για την ψυχολογία αλλά και την καλύτερη εκπαίδευση των παιδιών.

Συνεχίζοντας, ο κύριος Νικολαίδης άρχισε να μας δείχνει και να μας αναφέρει αντικείμενα, εφαρμογές και υπηρεσίες που χρησιμοποιά ο ίδιος και σχεδόν όλα τα άτομα με οπτικές αναπηρίες, αρχίζοντας από ένα από τα πιο βασικά και πρώτα που είναι το άσπρο μπαστούνι που εφευρέθηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η χρήση του βοηθά κατά πολύ έναν τυφλό να μπορέσει να περπατήσει μόνος του αλλά κρύβει και πολλά αρνητικά όπως είναι τα εμπόδια που βρίσκονται πιο ψιλά από την ακτίνα που μπορεί να “ψιλαφίσει” το μπαστούνι. Αυτή τη δυσκολία μπορεί να καλύψει ένας τυφλός με τη χρήση γυαλιών laser που και πάλι επιφέρουν άλλα αρνητικά στοιχεία.

Αναφέρθηκαν επίσης πολλές εφαρμογές για android κινητά τηλέφωνα που είναι πολυ χρήσιμες για την αναφερόμενη κατηγορία συνανθρώπων μας, όπως μια που λειτουργεί σαν το γνωστό GPS και κατευθύνει με την φωνή τον τυφλό σε ένα εσωτερικό χώρο με ακριβές μέτρηση βημάτων ή μια άλλη που τον βοηθά να εντοπίσει ένα αντικείμενο που του έπεσε στο έδαφος. Υπάρχουν πολλές ειδικές συσκευές με ενσωματομένη φωνή όπως ρολόγια, ζυγαριές, υπολογιστικές μηχανές και θερμόμετρα που θα δώσουν τις ανάλογες πληροφορίες.

Αντικείμενα όπως μπάλα ποδοσφαίρου με κουδούνια μέσα ή μια ηλεκτρονική συσκευή αναγνώρισης χρωμάτων για τον συνδυασμό ρούχων δείχνουν την ομοιότητα στις ανάγκες που έχουν όπως ο οποιοσδήποτε άνθρωπος. Και με τη βοήθεια της Sarah, μιας συσκευής που διαβάζει κείμενα και βιβλία που τοποθετούνται πάνω στην επιφάνειά της, προσπαθούν οι οργανώσεις τυφλών σε πολλές χώρες να πετύχουν την ένταξή τους σε κανονικά δημόσια σχολεία.

Ανεβαίνοντας στο βήμα η κ. Αθηνά Κυριακίδου Χριστοφίδου μας 'δίδαξε' πόσο δυνατή μπορεί να είναι η αγάπη μιας μητέρας για τα παιδιά της. Ο άντρας της είναι δυσλεκτικός όπως και τα δύο παιδιά της. Έτσι προσπαθώντας από τα βρεφικά τους χρόνια να τους μάθει να διαβάζουν, να μάθουν τα χρώματα, τους αριθμούς και τα αντικείμενα, έμπενε σιγά σιγά στα πιο βαθιά νερά της δυσλεξίας.

Άρχισε εξηγώντας μας ότι οι δυσλεκτικοί έχουν χαμηλή συμβολική και ακουστική μνήμη. Δηλαδή δεν θυμούνται εύκολα σύμβολα που βλέπουν, όπως είναι τα γράμματα, οι αριθμοί και οι εικόνες, ή να θυμηθούν μια σειρά λέξεων έτσι όπως την άκουσαν, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να αναπαράγουν ό,τι βλέπουν και ακούν. Τόνισε ότι δεν έχουν όλοι οι δυσλεκτικοί τα ίδια συμπτώματα (υπάρχουν περίπου 1500), ούτε στον ίδιο βαθμό. Συνήθως έχουν δυσκολία στην ανάγνωση και τη γραφή, έχουν φτωχό λεξιλόγιο, μπερδεύουν τα αντίθετα και τα παρόμοια (π.χ. μέσα/έξω), δυσκολεύονται να υπολογίσουν το χρόνο και ίσως να δυσκολεύονται στο περπάτημα λόγω δυσκολίας συντονισμού κίνησης ποδιών και χεριών για ισορροπία.

Πάνω από όλα όμως οι δυσλεκτικοί έχουν αναπτυγμένη την φαντασία τους. Έτσι η μάθηση με τον συνδυασμό της φαντασίας, του χιούμορ και όλων των αισθήσεων μαζί, μπορεί να γίνει πολύ πιο προσβάσιμη για τα άτομα αυτά. Έτσι μπορούμε να ορίσουμε την μέθοδο αυτή πολυαισθητηριακή. Σύμφωνα με την κ.Κυριακίδου είναι η μόνη μέθοδος που μπορεί να δώσει γνώση στα δυσλεκτικά παιδιά τόσο γρήγορα σε σύγκριση με συνηθισμένες χρονοβόρες μεθόδους. Ο δάσκαλος σε αυτή την περίπτωση καλείται να χρησιμοποιήσει στο έπακρο την φαντασία του και να ξυπνήσει όλες τις αισθήσεις του μαθητή για να του μεταφέρει την γνώση. Βεβαίως θα χρησιμοποιηθούν παιχνίδια και ειδικά βιβλία που είναι δομημένα με bullet points με μικρές προτάσεις, αρκετό κενό μεταξύ των γραπτών πληροφοριών, σωστές επιλογές χρωμάτων για γραμματοσειρές και φόντο και φυσικά πλούσιο υλικό από φωτογραφίες και εικόνες.